Sensizlik ateşten gömlekmiş meğer
Al yazmayı bağlarken anladım başıma
Bakma sert görünen mizacıma
Allara boyadım kalan ömrümü ben
Sarmasık misali umutlarıma dolaşık ayaklarım
Her defasında gölgesinde yaşayamadıklarım
Deget yarim olmayacaksan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta