Bir gün gelecek ve adını dahi hatırlayamayacağım,
Gözlerin yaralayamayacak gönlümü,
Dilin tutulacak ve tek söz dahi dökülemeyecek dudaklarından
ve ansızın kalbin daralacak,
Nefessiz kalacaksın,
Beyninden vurulmuşa döneceksin,
Gözlerin kararacak, kulaklarında ince bir ses olacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta