Bir zamanlar; biri vardı hem alkolik, hem çilekeş.
Dostluğunu sömürdüler herkes kalleş mi kalleş.
Ne anadan fayda gördü, nede sarıldı kardeş.
Bir tek sen vefalı çıktın; Ey! Değerli eş.
Artık; acı dolu bu hayata pes etmişti.
Ölüme en kısa yol, alkolü seçmişti.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta