Bir zamanlar; biri vardı hem alkolik, hem çilekeş.
Dostluğunu sömürdüler herkes kalleş mi kalleş.
Ne anadan fayda gördü, nede sarıldı kardeş.
Bir tek sen vefalı çıktın; Ey! Değerli eş.
Artık; acı dolu bu hayata pes etmişti.
Ölüme en kısa yol, alkolü seçmişti.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta