Kar taneleri, ancak, yere düşünce kavuşurlar.
Dolanır dururlar da semada,
Bir türlü tutuşamazlar el ele,
Toprağa düşünce anlarlar, birbirlerinin değerini.
Sımsıkı yapışırlar bir birlerine, kenetlenirler, kopmamacasına.
Bazen çığ olurlar, yuvarlanırlar tepelerden.
Yıkarlar, önüne geleni hırsla, çığlık çığlığa.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Ferhat bey şiiriniz harika. Özellikle ilk kıtasına bayıldım.
Tebrik ediyorum.
tebrik ve sevgiler.
başarılarınızın devamını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta