Kar taneleri, ancak, yere düşünce kavuşurlar.
Dolanır dururlar da semada,
Bir türlü tutuşamazlar el ele,
Toprağa düşünce anlarlar, birbirlerinin değerini.
Sımsıkı yapışırlar bir birlerine, kenetlenirler, kopmamacasına.
Bazen çığ olurlar, yuvarlanırlar tepelerden.
Yıkarlar, önüne geleni hırsla, çığlık çığlığa.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ferhat bey şiiriniz harika. Özellikle ilk kıtasına bayıldım.
Tebrik ediyorum.
tebrik ve sevgiler.
başarılarınızın devamını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta