Kar taneleri, ancak, yere düşünce kavuşurlar.
Dolanır dururlar da semada,
Bir türlü tutuşamazlar el ele,
Toprağa düşünce anlarlar, birbirlerinin değerini.
Sımsıkı yapışırlar bir birlerine, kenetlenirler, kopmamacasına.
Bazen çığ olurlar, yuvarlanırlar tepelerden.
Yıkarlar, önüne geleni hırsla, çığlık çığlığa.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Ferhat bey şiiriniz harika. Özellikle ilk kıtasına bayıldım.
Tebrik ediyorum.
tebrik ve sevgiler.
başarılarınızın devamını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta