Büyükler sayılırken önce, küçüklere sevgi verdik,
Su küçüğün,söz büyüğün derken
Birbirimize saygı gösterdik.
Bir büyüğümüzü zor anında görmeyelim,
Kim olduğuna bakmaz koşardık.
Onlar da bize şeker, para verirdi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




daha iyi bir şiir lazım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta