Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Yusuf Ter:
Sonu olmayan aşkların bir şiiri olmuş . Tebrik ederim. Güzel olmuş . Sevgilerimi sunuyorum başaılar...
Vallahi ince bir durum... Dengeleri ustalıkla korumadıkça ortaya 'suçlu', 'haklı' gibi kavramlar çıkar. O zaman da bir sonuca gitme gereği olur. Hak ediyorsa kapatılmıştır defter diyorum ve desteğimi veriyorum.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta