Terinos yürüdü sessiz sokakta,
Defne dalları ellerinde, hafif rüzgârda.
İlkokul öğretmeninin mezarına bırakırken,
Kalbinden döküldü sessiz bir şükran.
Tontonitos peşinde, kuyruğunu salladı,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta