Bir ağaç kadar güçlü olsaydım
Dalımı kırsalar bile yerimde dursaydım
İçimi kemiren böcekler kurtlar
Keşke onlarla dost olsaydım
Yaşamı kabullenip mahkum olduğum bu toprakta
Bu kadar suyla bu havayla yetinseydim
Aslında ben keşke hiçbir şey bilmeseydim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta