Bir baba geçti önümden,
İki kişinin kolunda...
Az önce; baktığı, büyüttüğü,
Ne yapsa diriltemediği
Bir gül vermişti toprağa...
Dudağını büküp,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yine mi ölüm?
neden şiirlerine karamsarlığı taşıyorsun...
ali
Güller hep sevgi için ekilsin. Hep açsın, hiç solmasın. Allah hiç bir babaya bu acıyı yaşatmasın!Teşekkürler bu duygu yüklü şiiriniz için. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta