Ölü şehrin ayak izleri kayıp, sesleri boğuk.
Ölümü bekler dilaltı faili meçhul cesetler.
Ölümsüz anlar, hatıralar morg gibi ve bir hayli soğuk.
Ölümsüzler anlar, bozulmadan durur suretler.
Vaziyetler, ölmeden önce son vasiyetler.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta