Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğinize sağlık
Can kardeşim şiirini büyük bir zevkle okudum.Tebrik ediyorum.Kutluyorum yüreğini kalemini.Bu satırlardan azeri bacından olsun
dedim
Karanlıklar içinde mum gibi nur saçırım
Eriyip gidiyorum,yaratan Lokman hani?
dediler
Görevin budur senin,erimektir nasibin
Pervanelerdi dertin,şimdi o aşkın hani?
Kalemine sağlık Veysel Gardaş, sana yakışır güzellikte bu şiirin için seni kutlarım.... Sevgi ve saygılar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta