Dedim, sevdin mi
Dedi, sevdim.
Dedim, nasıl sevdin
Başını eğdi önce
Dedim, nasıl sevdin
Bir insanı sever gibi mi
Yoksa geçip giden bir mevsimi özler gibi mi
Bir süre sustu
Belki ben bu sevdayı sana anlatamam
Ama iliklerime kadar yaşarım
Dedi…
Seni, kendime rağmen sevdim.
Aklım başka tarafa yürürken
Kalbim hep sana çıktı
Dedi…
Bir uçurumun kenarında durur gibi sevdim seni
Düşmekten korkarak değil
Düştükten sonra bile vazgeçemeyerek
Sana dokunmadım belki
Ama içimde sana ait odalar yaptım
Kimsenin bilmediği
Kapısını sadece gecenin açtığı odalar
Seni öyle sevmedim
Birine alışır gibi
Ben seni
Kendi eksikliğimi fark eder gibi sevdim
Adını duyunca değişen bir ruh vardı içimde
Sanki kalbim
Sana denk gelince başka çarpıyordu
Bir şeyi kaybetmeden önce hissedilen korku gibi
Bir duanın kabul olmasına yakın sessizlik gibi
Bir insanın kendi yarasına sarılması gibi
Seni öyle sevdim
Ne yanında huzur bulabildim
Ne senden uzak kalabildim
Ve ben seni
Gitme ihtimalini bile severek sevdim.
Çünkü kaybetmekten korktuğum şey
Sen değil
Sende bulduğum bendim.
Kayıt Tarihi : 1.05.2026 15:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!