Gönül dergahında bir masa kurdum
İçtiğim her şeye “rakı” dediler
Önde yerim yoktu arkada durdum
“Kadersiz olmanın farkı” dediler
Sevdiğim vefasız sevmeyen bacı
Başıma değmedi mutluluk tacı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben de diyorum ki bestelenecek kadar güzel şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta