İnildeyen bu söz kaval mı acep?
yaklaştıkça hala uzak dediler,
gördüklerim düşmü hayal mi acep?
her günüme bir tek konak dediler.
Fazilet bir güldür nevrağı solmaz,
her çiçekte böyle özellik olmaz,
asırlarca aksa yinede dolmaz,
dünyay bir kırık bardak dediler.
Adam var her sözde mana doğurur,
adam var ki boş boşuna bağırır,
hakkın dörtbin ismin bülbül çağırır,
leyleğin ömrüne lak lak dediler.
Kimin aklı tamamsa başında,
mahareti belli olur işinde,
her zevalin bir kemali peşinde,
hakkın fermanına mutlak dediler.
Mesteyledi bir leylanın nidası,
kulağıma geldi yanık sedası,
sümmanoğlun arzu suların sesi,
birbirine denkdir anca dediler...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta