Şu gördüğünüz bulutlar var ya,oğlum ve de kızım...
Yavaş, yavaş kaybolan yılların yansımasıdır bir nebze.
Yüzümüzdeki gülücüklerin, yada damlacıkların
Bazen tuhaf, tuhaf nem olup karışmasıdır, o pamuğumsu dediğiniz
Bulutlara...
Hayat dediğimiz. Bu uzun gibi görünen,
Ama aslında kısacık yollardan, bize gelen,sizlere bırakacaklarımızdır.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta