Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne hayaller kurulur, neler umut edilir. Ne kadarı gerçekleşebilir ki... Hiç bir şey düşlerdeki veya umut edildiği gibi değildir gerçek yaşamda. Bazı şeyleri yönlendirmek veya değiştirmek de elimizde değildir ne yazık. Kutluyorum içtenlikle Bahattin bey. Şiir, duygularımıza tercüman olmuş sanki. Nicelerine dost...
Evdeki hesap çarşıya uymuyor ki?
Neler kaldı içimizde 'alam deyip, alamadığımız..'
Güzel şiir.. Tebrik ederim Bahattin Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta