Dedem ile Sohbet..4 Şiiri - Hüdaverdi Öz

Valla dut yemiş bülbüle döndük dede,
Kimselere öte git diyemez olduk.
Çocuğa dahi, bir şey dede gör hele
Edepsize edepsiz diyemez olduk.

Vuruldu tarih, yakıldı edep-ahlak
Şerefli insanlara diyorlar manyak
Çarşı-pazar, geziyorlar çırıl çıplak
Fahişeye fahişe diyemez olduk.

Güç yetmez oldu, artık çoluk çocuğa
Mücahit derler dünkü kızıl solcuya
Kadın dostunu gösteriyor kocaya
Boynuzluya boynuzlu diyemez olduk.

Artık dünya, akla takla sorma gitsin
Haram baş köşede, helali kim nitsin?
Dua et dede dua, bu zulüm artık bitsin
Şerefsize şerefsiz diyemez olduk.

Aklım yetsede, gücüm yetmiyor dede
Artık bu yükü çekmez, sırtımda heybe
Ben neredeyim, bu azgın millet nerde?
Hainlere hainsin diyemez olduk.

Bir güreş ki, biz başlamadan yıkıldık
Kelepçesiz prangasız hapse tıkıldık
Dara düşdük, gidip harama yapıştık
Haramlara haramdır diyemez olduk.

Baka kaldım maziye, elim koynumda
Huzur orada da yok, yatsam uykumda
Gider esrar keş, vaaz verir okulda
Zalimlere zalimsin diyemez olduk.

8.1.26