ahşaptı Dedem ile Ninemin evi,
tıpkı doğduğum ev gibi.
kâgir duvarlarında barındırırdı
irili ufaklı karıncaları.
sefalet o duvarlardan sarkardı.
sevgimizin kalesi o duvarlardı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Çok güzel ve yalın gönülden kutlarım:))
Biz yaştakiler için çok şey ifade eden bir yapı tarzı ve geçmişimizde çok şey barındıran...
Yeni değerler ve yapılarla birlikte hepsi yıkılıyor...
Güzel ve içten bir şiirdi dost...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta