Dede'm Şiiri - Müge Acar

Senelerdir hasretini çektiğim, gülüşünü özlediğim
canım Dede’m…
Biliyorum hiçbir zaman yazdığım mektuplarıma cevap veremeyeceksin.
Ama şunu da çok iyi biliyorum ki şuan yanımdasın… Siliyorsun gözyaşlarımı bir bir!
Saçlarımı okşuyorsun sıcacık elinle.
Ben hep yanına geliyorum diyorsun!
Nereye baksam hep sen, nereye dokunsam sanki orada oluyorsun.
Kaç kez denedim yanına gelmeyi vakitli vakitsiz…
Toprağına koşmak istedim…
Bir parçasını avuçlarıma alıp, kendimi kaybedercesine koklamak, içime çekmek istedim…
Kaç bayram bekledim ellerini öpmek için!
O neşeli bayram günü içimde kopan, dinmek bilmeyen acılarla başlıyor her zaman.
O gün mezarını ziyarete geldiğimizde ölmüş olduğunu unutmak istiyorum…
Sanki başka bir şehirde yaşıyorsun da biz yine senin elini öpmeye geldik diye düşlüyorum…
Birazdan yattığın yerden kalkacaksın ve önceki senelerdeki gibi elini uzatacaksın…
Sırayla elini öpüp bu sene bayram harçlığımızı ne kadar yükselttiğini merak ederek bekleyeceğiz.
Hiç tanımadığın çocuklara bile para vereceksin…
Biz yine kıskanacağız…
Sen bu kazandığın hayır dualarıyla çok mutlusun orada değil mi dedecim?
Her gece başımı yastığa koyduğumda Allah’ıma yalvarıyorum. Beni dedemin yanına al diye.
Ben burada çok sıkılıyorum dedecim.
Herkesi değil, ben sadece seni istiyorum…
Başımı omzuna yasladığımda huzur bulmak istiyorum…
Korunmaya muhtacım dedecim.
Arkamda senin olduğunu hissetmek istiyorum.
Yaşamasam da olur; yanımda sen olduktan sonra.
Hiç önemi yok biliyor musun?
Alsınlar her şeyimi ve herkesi, bana sadece seni versinler.
Seninle konuşayım, anlatayım her şeyi.
İçimin sıkıntısını anlatayım, beni ne kadar çok sıktıklarını.
Her şeyi anlatayım...
Yalnız sen üzülme. Artık yanındayım de.!
Ben ölümü bekleyen hastalar gibi yaşıyorum…
Alıştım aslında bu durumuma..
İşte bu yüzden bir an önce yanına gelmek istiyorum.
Çok değil dedecim, az bir süre…
Seni çok seviyorum (!)