su bulamazken, denizleri yuttum
zamana baktım, atamı unuttum
çorbada et yok, havada buluttum
keş adama çattım, bittim be dede!.
kalbime baktım, kendi işinde
yarim gitmiş, yel esmiş yerinde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Olsaydı "dede/m.."
Ben de yazardım böyle
Anlatırdım dedeme...
Şimdi mi?
"Kendi kendime..."
Dedeyim ya..:))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta