Say ki kara cahilim sense alim ve arif
Ne kız, bağır küçümse, ne kaşını çat bana
Muallim edasıyla, öğretmen gibi zarif
Çilekeş insanımın düşünü anlat bana
Şerre kulak aşina; hayır da hak da söyle
Çakalları unutma; çevrene bak da söyle!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Kendinden başkasını görmez, işitmez bunlar
Güzel fikirlerini istemezler duysunlar
Hazineyi bağışla, tek bir kere doysunlar
Hayırla işleri yok, söylemezler çareyi
Yüz yıldır yanlarında taşıdılar fareyi
Kavramazlar katiyyen, nasıl akıp çağlanır
Sen çareyi desen de birlik nasıl sağlanır... hadimi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta