Dayımın bir atı vardı
Adı Ceyda’ydı...
Koştuğu zaman var ya
Ah koştuğu zaman
Ateş gibi olurdu her yanı
O ateş ki
Seni yakar, beni yakar, onu yakar...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta