Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dalga, dümen , vurgun olmuş beceri
Şimdi asalet bu neslin şeceri
Dil gül iken olmuş gönül hançeri
Delmiş kafesini zara dayanmış. uymasa da muhabbetinizin seçkinziyafetine mayhoş bir yudum kabul edin, atışanlar adına Değerli usta Gürkani'den istirhamımdır. Servgiyle kucaklıyorum değerli hemşehrim. Nakışlar dökmüşsünüz gönül ilmiklerinizle. ****10****
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta