Yak ışıkları, karanlık soyunsun usulca
Utansın yalnızlık çirkin suratından
Konuş anılarla, geri dön takvim yapraklarına
Bağrına düşecek ilk cemreyi biliyorum
Bıraksalar
Önüne çıkan ilk kötüyü vuracaksın
Yaşanılır kılmak için dünyayı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta