Hayatı yaşadım gecenin titrek ellerinde,
Bir göz oldun bir umut ışığı.
Sahipsiz ve inadına akan zamana dur dercesine yaşıyorum
Seni...
Umutsuz akşamlarımda kedere gölge düşürüyorum
Hayatın paslı prangaları bağlıyor belki beni kederime...
Aynı yakamoz hüznün sebebi oluyor ve karanlığı çağtıştırıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu şiiri duygularımın çok yoğun olduğu bir anda sevgilime hislerimi daha iyi anlatmak için yazdım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta