İçimdeki ses acımı yenecek kadar büyükmüş meğer ki..
Ben sensizlik okyanusunda boğulup kalmışım.
Bütün gece düşünmüşüm hep seni...
Sensizliğin ruhuma attığı şu çılgın bedeli..
Şimdi kaybolmuşum bu sokaklarda..
ıssızlığı bana çok görülen bir oda...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta