Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gözlerin çağırıyor ayışığını çığlık çığlığa
Bitmeyen günün ardında sana sığındım
Gece bulutsuz diye yağmuru yağmaz sanma
Bazen gözyaşlarında boğulur ölüm
Sana bakmaya dahi korkanken
Sen beni hoyratça kullan diyorsun
Bilmez misin sen benim en değerlimsin
Seni ben kendimden dahi koruyorum
Gece gece keyifle okudum ellerine yüreğine sağlık Yakup arkadaşım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta