korkma ey kardeşim daya sırtını
sırtımda taşırım senin derdini
bir lokma aşımı, yırtık hırkamı
ben giymem sırtın veririm senin,
bu bedende kalan son nefesimde
titreyen elimde akan tasımda
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




NE KADAR GÜZELDİ...DOST DEDİĞİN ÖYLE OLMALI...
Bu güzel şiiriniz ban o çok sevdiğim kardeş şiiri anımsattı:
dostları olmalı insanın,
aynen gemilerin limanları gibi
zaman zaman uğradığın
yükünü boşalttığın
dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda
sonra açık denizlere uğurlamalı seni,
geri döneceğin günü bekleme umuduyla
bazan rüzgara o açmalı yelkenini
yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla
halatlarını çözmeli
seni çok
ama çok özlemeli
dostları olmalı insanın,
ermiş, bilge hayatı ezbere okuyabilen
düşünmediklerini düşündüren
seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen
gerektiğinde senin’çün ateşi yutabilen
yolunu ışıtan ustan olmalı,
şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini
sana vermeli soğuk bir kış gününde
üzerindeki tek gömleğini
DİYOR
Oğuzkan Bölükbaşı..
Kutluyorum dost yüreğinizi ve kaleminizi Atilla bey. Nicelerine.. Sevgim, saygımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta