Sönmeye yüz tuttu gençlik ateşi,
Gafil gönül, neye güveniyorsun.
Gûruba yaklaştı ömür güneşi,
Kızıl ufuklara şafak diyorsun.
İki fare gibi gece ve gündüz,
Kemirdikçe aşınıyor ömrümüz,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta