Bir gün,
Koşmaya başladım penceresinden.
Hızlıydım, umutlarım vardı, ve gençtim.
Gökkuşağının renklerini gömlek yaptım üstüme.
Hayallerimdende uzun yıllarım vardı önümde.
Bugünkü zamanı geriye iterdim bu sebeple.
Bir gün, tükenebileceğini hiç düşünmeden.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta