Bir gün,
Koşmaya başladım penceresinden.
Hızlıydım, umutlarım vardı, ve gençtim.
Gökkuşağının renklerini gömlek yaptım üstüme.
Hayallerimdende uzun yıllarım vardı önümde.
Bugünkü zamanı geriye iterdim bu sebeple.
Bir gün, tükenebileceğini hiç düşünmeden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta