Dünyanın derdinden kaçıp ettim firar
Nebalar arasında pelerim tozlu, hatalar dolu
Vardım bir büyü tabiatına bu gece
Tanıştım kendi içimde
Aşıklardan, mezcuplara ve gök bilimcilere
Hepsi kendimden bir ruhlet, gelmişler nebalara
Ve fasıla buluşunca gecenin gözlerinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta