Mehmet, daha çok küçüktük...
Ya sekiz, ya on du yaşımız;
Her sabah; “Varlığım, Türk varlığına armağan olsun”du,
İçtiğimiz Andımız.
Hatırlar mısın?
Çanakkale ve Kurtuluş Şavaşımız'dan sonra, kılıfına girmişti süngümüz.
Esen zafer ve özgürlük rüzârlarıyla şişerdi göğsümüz.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta