Akşamüzeri güneş batmakla batmamak arasında gidip geliyor
Ne kadar benziyoruz diye düşünüyorum güneşle
bende unutmakla unutmamak arasında gidip geliyorum..
O turuncu mavilikte deniz kenarında oturuyorum,
Denizin sesiyle içimdeki sesin düetini dinleyerek…
Gözümden düşen son yaşı da elimin tersiyle itiyorum
Yüzümde yavaş yavaş beliren tebessümle derin bir nefes alıyorum.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




dayıcım böyle güzel şiir yazabildiğini bilmiyordum bunlar kime bakıyım
Dokunaklı...İyi yazıyorsunuz...
tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta