sokakta bir adam öylesine suratlı koşuyordu ki dikkatimi çekti
arabasını hızlı bir şekilde park edip caminin bahçesinden içeri girdi
ve bahçeyi ve merdivenleri üç adım etti
sonra fark ettim ki namaza yetişmeye çalışıyor
oldum olası davasına inanan,
davasının peşinden koşan insanları severim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta