Dava adamı inanmıştır
Ruh ikliminde hedefine yürür
Kınayanın kınamasına aldırmadan
Belki yalnız yaşar, yalnız ölür
Ebed destanını öyle bir yazar ki
Yalnız gider, yalnız dirilir
Gayesiz kalabalıklar içinde
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta