Bir gün, kör gururuma yenik düşüp sevgilim,
Gözlerinde kavrulup, ellerinde yanarak,
Ve kızgın bir demirle dağlanmış gibi dilim,
Bir hoşçakal demeden, giderim ağlayarak.
Yokluğunu mahşere taşırken günden güne,
Ne kadere küfreder, ne sana darılırım.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta