Bir gün, kör gururuma yenik düşüp sevgilim,
Gözlerinde kavrulup, ellerinde yanarak,
Ve kızgın bir demirle dağlanmış gibi dilim,
Bir hoşçakal demeden, giderim ağlayarak.
Yokluğunu mahşere taşırken günden güne,
Ne kadere küfreder, ne sana darılırım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta