Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Malesef insanlık öldü gardaş.Varsa paran ,pulun herkes kulun.Bu güzel şiire tam puan yolluyor başarılar diliyorum.
kalem yürek sesinizi canı gönülden tebriklerimle saygılarla tam puan antolojimde
harika olmuş üstadım,,kutlarım
Eyup Bey kutlarım güzel şiiri. paylaşım için teşekkürler.
Ne yazık ki insanlık, zamanın peşinde değişime uğrayarak kalıb değiştiriyor...Mükemmel anlatımı kutlarım, saygılarımla...
Evet üstadım doğru dersiniz hiç bir zaman için düşenin dostu bulunmaz kaleminze yüreğinize sağlık
Para varsa itibarda çok dostlukta...Çok güzel dile gelmiş. Tebriklerimle Eyup bey
çok çok güzel bir şiirdi...duygular harika bir anlatımla dile getirilmiş...yüreğinize sağlık...tebrikler
Gönül kırık şimdi, bağrım yaralı,
İnsan denen dostlar çıkar soralı.
Merhabadır insan olma kuralı,
İnsanlardan gönlüm yoruldu gardaş.
Anlam,hicv yüklü çok güzel çalışma, yürek sesin var olsun üstadım,saygı,sevgilerle.
Usta kaleminizi kutluyorum üstadım. Yine güzel bir şiir okudum. Sağlık ve esenlikle nicelerine
Bu şiir ile ilgili 27 tane yorum bulunmakta