Bu şehir beni boğuyor, ağır ağır,
Etimi kemiğimden,dirhem dirhem yoluyor.
Gecenin zifiri karanlığı vardiyadayim,
Güneşin ilk ışıklarını bekliyorum,
Şafak söküyor, lakin bana ışık yok,
Dardayim dardayim...
Bir umut bin damla gözyaşı bir söz,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta