Işıklar yandı, yine otobüs yavaşlıyor.
Çay ve ihtiyaç molası verdiğimiz
O asık suratlı sonbahar geliyor aklıma
Onur piyasalarında her geçen gün
Devalüe edilirken şahsiyetimiz
Tuhaf bir gıcırtı duyarım, garip bir uğultu
Doğruysa eğer cila tüketimindeki artış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta