ANTOLOJİ ESER NO: 372
ESER ADI: DARALIYORUM (YAŞAMAYA KÜSTÜRDÜN)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 14.04.2009 / (Ek Kıta: 20.04.2026)
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Melali / Sitem / Ayrılık Koşması
SÖZLER
Düşündükçe içim daralıyor bak
Hep yalan sözlerin gelir aklıma
Boğulur giderim düşler içinde
Bir çift görsem içim sızlar sızılar
Sonunda ayrılık var bu sevdanın
[NAKARAT]
Meğerse severdim ben bu yaşamı
Sen beni hayata küstürdün gittin
Doğan güneşim de yakıyor beni
Sen beni hayata küstürdün gittin
Sen içimi kalbi değil dünyamı
Zindan ettin bana dar ettin bana
Her şeye küsmüşüm güneş yakıyor
Geceler bir derttir boğar yalnızlık
Meğerse severdim küstürdün beni
[MUHARREM USTA'NIN İSTEDİĞİ EK KITA]
Nefesim daralır çıkmaz avazım
Baharım kış oldu dinmez ayazım
Alnıma yazılmış bitmez marazım
Gönül kapısını kapattın gittin
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 08:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; bir insanın sadece sevdiğine değil, sevdiği üzerinden tüm dünyaya, doğan güneşe ve aldığı nefese küsüşünün hikayesidir. Muharrem Ayrancı, yalan sözlerin yarattığı o ağır tahribatı "daralmak" ve "boğulmak" kelimeleriyle tarif eder. Bir zamanlar yaşamı seven o şen gönül, artık mutlu bir çift gördüğünde bile ayrılığın gölgesini sezecek kadar yaralıdır. Son eklenen kıta ile bu durum mutlak bir içe kapanışa mühürlenmiş; ozan, gönül kapısını üzerine kilitleyerek kendi sessiz ve güneşsiz dünyasına çekilmiştir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!