Evrenin boşluğunda dönen sarmallarız hepimiz.
Savruluyoruz korkarak değmekten birbirimize,
Döndükçe hızlanıyor ve daralıyor çemberlerimiz.
Yalnızlaştırıyor yanlı yalın endişelerimiz.
Kimbilir belkide değerek çoğalır ve genişleriz.
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı