Ağaç ki, öyle böyle değil.
Hani biz nefes alıyorduk onun sayesinde?
Yaşam kaynağımızdı en nihayetinde.
O ağaç değil mi bu ülkenin gençlerini yok eden?
Deniz'i nefessiz bırakan, cansız havada asılı tutan, sonra da toprağa koyan.
Bir salıncak kur ağaca, sallansın çocuk ağaçta.
Büyüyünce de,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta