1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Sabahlarım kendini geciktiriyor
Ürpertili fısıltı dudaklarında
Ölüm buyruğunu uyguluyorlar
Mutsuzluğa tutsak ederek
Kanlara buladılar yüreğimi
Girip çıkanlar vardı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta