Darağacı Şiiri - Mecit Aktürk

"Affet" desen artık neye yarar ki?
Pişmanlığa anlam bulmak zor şimdi
Yaşananlar kalbe öyle zarar ki
Sol yanımda yaralarım kor şimdi.

Hiç ayrılmaz bir bütündük biz güyâ
Mutlu başlar, şen biterdi her rüyâ
Ne oldu da ufku geniş bu dünya
Bana zindan, sana dehliz, dar şimdi?

Bir zamanlar bilmez iken ne sancı
Elem oldu yüreğimde kiracı
Baktığımda her gördüğüm, ne acı;
Darağacı, elde urgan var şimdi.

Harsız mumum, fersiz yanar kandilim
Her adını andığımda kan dilim
Çok ağladım, artık kuru mendilim
Sana "hüsrân", sana "eyvâh", zâr şimdi.

H/aklı olan muhannete dil dökmez
Başın eğmez, boyun bükmez, diz çökmez
Dimdik ölür, lâkin çınar ah çekmez
Essin bora, yağsın dolu, kar şimdi.

Hâlâ sorma "hatam neydi? ", çok ayıp
Gören göze meçhul değil ne kayıp
Meziyetse, zemzem ile yıkayıp
Suçlarını ipek şala sar şimdi.

Anladım ki bir hataymış bu liman
Seni yine affetmek mi? El aman!
Bir gün döner diyormuşsun; öyle san
Gururdan da öte engel ar şimdi.
Darağacı, elde urgan var şimdi.