Darağacı Şiiri - Nuran Baydar

Kırıldım…

Bölük pörçük ömrümün her kıyısından kırıldım.

Baktığın pencerem kırıldı,
Tuttuğun dallarım, dokunduğun sessizliğim,
Sardığın tenhalığım kırıldı…

Soluk verdiğin iklimim kırıldı.
Şiir olup aktığın ırmaklarım,
Sesini bıraktığın harflerim,
Yaslandığın duvarlarım kırıldı…

Baş koyduğun eşiğim kırıldı;
Sığındığın gölgem,
Isındığın kandilim,
Merhameti öğrettiğin sükûtum kırıldı…

Bir urgan gibi gecelere gerildi ruhum,
Boğazıma düğümlenen bir söz
Ömrümün cellâdı oldu.

Darmadağın aynalarda yüzümü arıyorum,
Sesim yankı bulmuyor, düşlerim kimsesiz.
Adımı unutmuş gökyüzü,
Yıldızlar dağılmış hafızasından…

İçimdeki şehirde toplu kıyım var.