İki ağaç var...
Biri nar agacı...
Diğeri darağacı.
Ah! ...
Namarde nar ağacını verdiler...
Yiğide darağacını....
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




nice yiğitler kayboldu darağacında..çok yürek yandı..şiirin devamına bakakaldım dost..devamı olsun...
kısa ve hoş bir şiir olmuş,yüreğinize sağlık...
Adem Bey, kısa ve güzel bir espri yakalamışsınız, tebrikler.Ancak -darağacı- sözcüğü birleşik kelime olması lazım zannedersem, selamlar.ali_riza_atasoy
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta