Tuzlu yaş, kalbimdeki yarama yağmur oldu aktı.
Sabah oldu derken, tekrar güneşim doğudan battı.
Sevinçlerim meçhulde, meçhul süre tutsaktı.
Adnan beşerileri kafasına gereğinden fazla taktı.
Hayat önümdeki yolları daralttıkça daralttı.
Dert rüzgarları kalbimdeki çiçeklerimi sararttı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta